Wat er ook debet aan moge zijn: het tijdstip van aanvang van de dienst; het  gegeven dat er gekozen is voor een eucharistieviering; het aantal communicanten dat in het kader van de voorbereiding op het sacrament van de Eerste Communie is toegestroomd; de schare fans van “de zingende Dopertjes” plus het aantal parochianen ten zuiden van de Van Heemstraweg, die de oversteek hebben gewaagd of de gevoerde campagne, feit is  - zeker in vergelijking met voorgaande gezinsdiensten –  dat het een verrassend druk bezochte viering is tot grote blijdschap van al degenen op het priesterkoor.

De pastoor, die vanavond voorgaat in de viering waarin palmpasen centraal staat, is zichtbaar in zijn nopjes wanneer hij voorafgegaan door twee acolieten en drie misdienaren de kerk betreedt. Hij glundert van oor tot oor wanneer hij  eenmaal vanachter de lezenaar  iedereen van harte welkom heet. Een zee van gezichten blikt verwachtingsvol terug: een vol middenschip en hier en der nog mensen in de zijbeuken; groot en klein bezet de kerkbanken, complete families zitten zij aan zij en vooraan hebben zich drie generaties na enig pas –en meetwerk in één bank weten te wringen…

Overal mooi versierde palmpaasstokken in allerlei maten en kleuren; ook tegen het altaar staan er geparkeerd, om precies te zijn tegen het hongerdoek 2012 “God onder ons”, zodat de werken van barmhartigheid aan het zicht worden onttrokken. Tegen een pilaar staat een eenzame palmpaasstok die niet alleen opvalt, omdat het met  felblauw crêpepapier omwikkeld is. Het broodhaantje op de top gaat schuil in een transparante folie. Of de bezitter houdt niet van oud brood, of hij heeft het haantje tegen zichzelf in bescherming genomen, of is bang dat door de zegening van de palmtakjes de lekkernij sopperig wordt…

Bijzonder is ook deze avond dat beide kinderkoren van de parochie Druten-Puiflijk hun opwachting maken; voor “de zingende Dopertjes” voelt het nog als een gastoptreden, “het Kubuskoor” speelt een thuiswedstrijd. Samen zingen ze uit volle borst en wanneer je er daar niet van bewust bent, valt het niet op dat “het Kubuskoor” niet voltallig is. Ook de pastoor waant zich een rijk man met twee koren in één viering en refereert aan de Matthaüs-Passion.
(Ter verduidelijking: De Matthaüs-Passion vertelt het lijdens- en sterfverhaal van Jezus volgens het Evangelie van Matteüs. Deze is geschreven voor twee koren en een oratorium gecomponeerd door Johann Sebastian Bach. Een compositie met dubbele koren was ten tijde van Bach gebruikelijk.)

De teksten en gebeden in het misboekje zijn grotendeels voor rekening van twee jongens die behalve dat, onder andere twee klinkers en één medeklinker gemeenschappelijk in hun naam hebben. Vermoedelijk heeft dat laatste tot verwarring geleid. Zo kan het voorkomen dat de één de tekst van de ander staat voor te lezen en andersom. Later krijgen ze door dat hun namen verwisseld zijn en wanneer vervolgens de één wordt verzocht naar de microfoon te komen, weet de ander dat hij is bedoeld.

Het evangelie is van Marcus en verhaalt van de intocht van Jezus in Jeruzalem. Jezus gezeten op een ezeltje wordt binnengehaald door drommen juichende mensen, die met palmtakken zwaaien.

En daarom, vertelt de pastoor in zijn overweging, worden er met Palmpasen takjes van de buxuspalm gezegend. Hij maakt een bruggetje naar de palmpasenstok en legt uit dat zo’n stok het verhaal van de Goede Week kan vertellen. Ter illustratie pakt hij willekeurig een palmpaasstok, die het dichtst binnen zijn bereik is en vrijwel gelijk worden er vanuit de kerkbanken demonstratief stokken omhoog gestoken.

(Ja, die van jullie zijn ook mooi….)

“Waarom zit er een broodhaantje op een palmpaasstok?” vraagt de pastoor en zonder een antwoord af te wachten vertelt hij gniffelend dat hij op die vraag ooit als reactie kreeg: “Omdat je er geen levende haan op kunt steken!”….

Rechts vooraan tussen oma en tante gezeten heeft één van drie meisjes opeens minder dan een halve haan over en doet verwoede pogingen het laatste restje brood op de top te spietsen. Dit tafereel heeft de aandacht van de voorganger getrokken en wanneer hij haar daar op aan spreekt probeert de kleine  - deels beschaamd en deels gepikeerd -  weg te duiken achter het voorpand van haar tante’s jas. Gekomen tot de handeling van het zegenen van de palmtakken geeft de pastoor er de voorkeur aan te zegenen met een bosje palmtakken.

Na het zegenen en bewieroken van de palmtakjes mogen ook de kinderen met hun palmpaasstok naar voren komen en krijgt iedereen een buxuspalmtakje uit één van de drie grote manden op het priesterkoor.

Daarna wordt iedereen uitgenodigd om mee te lopen in een processie door de kerk. Een bonte stoet trekt  - vooraf gegaan door de pastoor en twee misdienaartjes -  door het  inmiddels donkere gedeelte van het Godshuis; de gebrandschilderde ramen laten niet langer lichtstralen door.  Helemaal achterin kun je de ommegang moeilijk ontwaren, maar verder naar voren is er een diversiteit aan palmpaasstokken:  omwikkeld met verschillende kleuren crêpepapier, verjaardagsslingers, donsveren, strikken en (kunst)bloemen; behangen met schuimpjes, spekjes, chocolade –en kunsteieren, kransjes, engels drop, mandarijntjes en nibbitringetjes. De broodhaantjes variëren ook in vorm en uitvoering. Er zijn zelfs kinderen met een broodhaan met stukjes chocolade. Een enkeling heeft geen haantje meer bij de bakker weten te bemachtigen en gooit zonder mankeren een kadetje in de strijd. Overal kindergezichtjes met verschillende uitdrukkingen: draagt de één de palmpaasstok ontspannen voor zich uit, een ander doet dat uiterst geconcentreerd met het puntje van de tong uit de mond. Kijkt de één triomfantelijk, blikt de ander wat onzeker bij het zien van al die hoofden die naar hem of haar gericht zijn.

En voor sommige kleintjes is e.e.a. zo overweldigend dat  ze zomaar pas op de plaats maken, wat dan onvermijdelijk een botsing tot gevolg heeft.

De bedoeling is dat de stoet een denkbeeldige slinger in de vorm van een acht loopt door de kerk, maar na slechts één lus haken al velen af.

Een sterk gereduceerd groepje “stayers” voltooit de tocht.

Na de processie wordt de dienst van het Woord  hervat: staande wordt samen de geloofsbelijdenis gebeden; de pastoor en de kinderen leggen hun vragen voor aan God in de voorbede en dan volgt de dienst van de Tafel.

Tijdens de offergaveprocessie zingen de samengevoegde koren “het lied van de zeven”.

“Het onze Vader” uit zoveel monden krijgt een extra dimensie en verhoogt de saamhorigheid zodanig dat men elkaar aanzienlijk meer ongedwongen dan doorgaans de vrede wenst.

Bij het “Lam Gods” komen de twee acolieten en drie misdienaartjes rond het altaar staan; eentje van laatstgenoemden schiet letterlijk door in haar jeugdig enthousiasme en wordt  bij het ontbreken van een kraag bij de ingeperste plooien van de superplie gevat en in één doeltreffende beweging door een acoliet gecorrigeerd en in de juiste positie gemanoeuvreerd.

Wie naar de kerk is gekomen om te stilte te zoeken, komt vanavond bedrogen uit. Levendig is het woord wat je zou kunnen gebruiken om de viering te typeren. Maar ook uitgelaten en vrolijk zijn woorden die de sfeer weergeven….Precies de stemming die overheerste op Palmpasen eeuwen geleden…

Voordat  het slotlied en het daarop volgende applaus wordt  ingezet en de viering met de zegen en zending wordt afgesloten geeft de pastoor de kinderen wat opties ter overweging mee: wat te doen met de palmpaasstok. Er wordt bedenkelijk gekeken en heel wat wenkbrauwen worden gefronst …

Twee broertjes brengen de volgende dag hun palmpaasstok voor de zoveelste keer naar de laatste rustplaats van hun opa en oma en daar op het verstilde graf, tegen de koude gedenksteen, terwijl de gekleurde kunsteieren meeliften op een frisse lentebries, worden ze een teken van hoop.

Van hoop op een nieuw leven…

Pater Blommerde heette prins Arno d'n Urste en prinses Jolanda van harte welkom.
Tijdens de overweging werkte de pastoor op een originele, bij het Carnaval passende wijze het thema uit. >lees meer

Tijdens de offergave werden een aantal cheques uitgereikt. Prinses Jolanda kreeg deze aangeboden. Enkele voorbeelden: met een groepje komen koken op de pastorie; naar de brandweerkazerne; het kinderkoor komt een keertje zingen; passeieren zoeken. Allemaal kleine activiteiten voor telkens een groepje bewoners van 's Heerenlo.

River Land speelde o.l.v. Ad Versteden.
Al met al een mooie viering.

Carnaval en de Rooms Katholieke Kerk, dat is een onlosmakelijke twee-eenheid! Want van oudsher is carnaval immers de vooravond van de vastenperiode.

Daarom heeft elke zich zelf respecterende carnavalsvereniging ook een heilige mis in het programma staan. Even een moment van bezinning, even wat rust om na te denken waarvoor het oorspronkelijk allemaal ontstaan is.

Ook De Blauwe Bok heeft al sinds jaar en dag in de H.H. Ewaldenkerk in Druten een goede partner gevonden voor de carnavalsmissen. Samen met het kerkbestuur en pastoor Blommerde organiseert de carnavalsvereniging elk jaar weer een hele fraaie, gemoedelijke,  speciale carnavalsmis op de zondag van het carnaval.

Ook dit jaar is dat weer het geval.

Op zondag 19 februari a.s. heten De Blauwe Bok en pastoor Blommerde alle Drutenaren, parochiaan of niet, van harte welkom in de Ewaldenkerk om 09.30 uur.

Het zal weer een feestelijke viering worden. Het thema van de mis verraadt dat immers al, want dat luidt “Daar zit Muziek in!”

Naast de Blauwe Bok zal dit jaar ook carnavalsvereniging De Koffieleuters van ’s Heeren Loo bij deze viering aanwezig zijn. De muzikale omlijsting wordt zoals altijd weer prima verzorgd door het koperensemble van  Showorkest Riverland, in samenwerking met de dirigenten Ad Versteden en Jan –Willem Melssen.

Eigenlijk is de carnavalsmis een parel in het programma van De Blauwe Bok, die veel te weinig mensen ontdekt en ervaren hebben. Laat u eens heel aangenaam verrassen en kom dit jaar op zondag 19 februari om 09.30 uur naar de H.H. Ewaldenkerk. U zult vrolijk en aangenaam verrast naar huis terugkeren en waarschijnlijk concluderen dat u al vele jaren iets heel moois en leuks hebt gemist tijdens carnaval in Druten.

Laten we deze oproep in stijl afsluiten: Uw komst op 19 februari naar de carnavalsmis in de Ewaldenkerk…Daar zit Muziek in!

Voor meer informatie over De Blauwe Bok en het volledige carnavalsprogramma: klik hier

Voor misintenties bij deze viering: klik hier

Broeders en zusters,

“Kwetsbaar en klein” is God bij ons gekomen, zo klinkt het in de eerste prefatie van de Advent. Wij vieren met Kerstmis dat in het Kind van Bethlehem God zelf onder ons heeft willen wonen. Onze hemelse Vader vertrouwt zijn Zoon toe aan Maria en Jozef. Bij hen is Jezus veilig en geborgen, ook tijdens de angstige en onzekere dagen in zijn kindertijd.

Kinderen zijn vooral “kwetsbaar en klein”. In onze tijd zijn wij er meer dan ooit van doordrongen geraakt, hoe essentieel het voor een kind is om veilig en in liefde te kunnen opgroeien. Dat besef is vooral toegenomen door verhalen van mensen die als kind seksueel zijn misbruikt.

Als Katholieke Kerk in ons land zijn wij de laatste maanden ook geconfronteerd met schrijnende verhalen van mensen die als kind seksueel misbruikt zijn door priesters, religieuzen en andere medewerkers van de Kerk, vooral in de internaten tussen 1945 en 1980. Als bisschoppen hebben we samen met de Konferentie Nederlandse Religieuzen begin 2010 besloten tot een onafhankelijk onderzoek naar het seksueel misbruik van minderjarigen dat over de periode 1945 tot heden binnen onze Kerk heeft plaatsgevonden. Daartoe hebben wij oud-minister drs. Wim Deetman bereid gevonden om met een aantal wetenschappers dit onderzoek te verrichten. De waarheid, hoe pijnlijk die ook kan zijn, gaat vóór alles. Wij willen als Kerk het leed erkennen dat op deze wijze is aangericht en dat slachtoffers hun hele leven met zich mee dragen.

Afgelopen vrijdag is het eindrapport door de ‘Commissie Deetman’ gepresenteerd. Dit rapport laat zien hoe in de afgelopen 65 jaar een aantal minderjarigen die aan de zorgen van vertegenwoordigers van de Kerk was toevertrouwd, slachtoffer werd van seksueel misbruik. Wij zijn geschokt door het gedrag van de daders. Het doet pijn dat er onder priesters en religieuzen wier roeping het nu juist was om door hun voorbeeldige leven anderen tot God te brengen en hen te hoeden en te beschermen, een aantal is geweest dat het vertrouwen van kwetsbare minderjarigen heeft beschaamd. Mensen zijn voor hun verdere leven beschadigd. Hun basisvertrouwen is vaak geknakt en dit heeft ook voor hun naasten vaak pijnlijke en negatieve gevolgen met zich mee gebracht. Dat dit binnen de Kerk kon gebeuren, is verschrikkelijk. Wij veroordelen het ten zeerste en het spijt ons uit de grond van ons hart! Wij zijn diep beschaamd voor de momenten waarop een aantal verantwoordelijken van de Kerk niet de juiste maatregelen heeft getroffen om het leed te doen stoppen. Wij zijn getroffen door de moed van slachtoffers om na vele jaren alsnog hun verhaal te doen. Velen van hen droegen een geheim bij zich dat jarenlang verzwegen bleef. Er was geen ruimte voor hun pijn, woede en verdriet. Er rustte een groot taboe op seksueel misbruik van minderjarigen, zeker door geestelijken. Veel slachtoffers hebben er ook niet eerder over gesproken om hun ouders geen verdriet te doen, die met de beste bedoelingen hun kind naar een internaat hadden gebracht of actief lieten zijn in de kerk. Het gaat in de overgrote meerderheid van de gevallen om misbruik uit het verleden, al weten wij dat de wonden daarvan nog steeds worden gevoeld.

Sinds 1995 kende de Katholieke Kerk in ons land een kerkelijke stichting voor de behandeling van klachten van seksueel misbruik: ‘Hulp & Recht’. Maar toen er vanaf februari 2010 vele schokkende verhalen in een korte tijd naar buiten kwamen, bleken ook de door onze Kerk opgezette hulpverlening en procedures, ondanks de grote inzet en goede bedoelingen, niet voldoende adequaat. Op advies, verstrekt door de ‘Commissie Deetman’ in eerder gepubliceerde tussenrapporten, is een onafhankelijke stichting naar Nederlands recht opgericht, waaronder een meldpunt, een klachtencommissie en een platform hulpverlening vallen. Binnen dit kader is tevens gevolg gegeven aan de aanbeveling van de ‘Commissie Deetman’ om het onderzoek van klachten van seksueel misbruik en het hulpverleningsaanbod van elkaar te scheiden.

Tijdens het onderzoek van de ‘Commissie Deetman’ is er namens de bisschoppen en de Nederlandse religieuzen diverse keren gesproken met slachtoffergroepen en is er hard gewerkt om zorgvuldige regelingen te treffen om slachtoffers in contact te brengen met hulpverleners. Bisschoppen en religieuze oversten hebben ook zelf gesproken met slachtoffers. Ook zijn op het terrein van de compensatie onafhankelijke deskundigen ingeschakeld en is er met hen door ons uitvoerig overleg gevoerd en zijn er compensatieregelingen getroffen.

Gedurende het onderzoek was het belangrijk dat eerst voor de slachtoffers werd gezorgd en dat imperfecte systemen verbeterd werden. Op grond van de tussenrapportages van de ‘Commissie Deetman’ is er nu een nieuw meldpunt gekomen, dat de achterstand van de afgelopen jaren bij ‘Hulp & Recht’ in hoog tempo verwerkt. Maar ook de verheldering van de achtergronden van het misbruik is van belang. De uitkomsten van het wetenschappelijk deel van het onderzoek van de ‘Commissie Deetman’ zullen we de komende weken bestuderen in het licht van de vraag hoe wij als kerkelijke leiders het beste kandidaten voor pastorale bedieningen en het religieuze leven kunnen beoordelen en begeleiden. Al de nodige jaren wordt er een gedegen aannameprocedure gehanteerd voor priesterkandidaten en allen die in het pastoraat in onze parochies werkzaam willen zijn. Bestaande gedragsregels worden opnieuw tegen het licht gehouden en zo nodig geïntensiveerd.

Broeders en zusters, wij zijn geconfronteerd met de verhalen over seksueel misbruik van minderjarigen in de Kerk . Misschien heeft u zelf als minderjarige hier mee te maken gehad. Dat is ongetwijfeld pijnlijk en zwaar. En veel priesters, diakens, pastoraal werkers en pastoraal werksters alsook parochiebestuurders en andere vrijwilligers hebben te maken gehad met reacties van parochianen en van anderen. Dit heeft veel pastorale zorg en aandacht gevraagd. Wij waarderen de pastorale zorg en aandacht die is gegeven zeer.

Wij vonden het pijnlijk ook voor de grote meerderheid van onze priesters en religieuzen die wel leefden en leven naar hun roeping en wier werkzaamheden zegenrijk zijn geweest of nog steeds zijn. Wij zouden de waarheid onrecht aandoen als wij ook dit niet voor ogen houden. Tot hen zeggen wij: wij hebben groot respect voor uw blijvende toewijding en inzet.

Tot besluit vragen wij om uw gebed. Allereerst voor de slachtoffers: dat de Heilige Geest hen mag sterken, om hun wonden te verzachten en genezen. Voor de Kerk en haar leiders: dat Gods Geest van wijsheid en moed ons mag helpen in de verantwoordelijkheid en zorg die wij dragen. En wij vragen gebed voor de daders van seksueel misbruik van minderjaren: dat zij tot besef komen van hun schuld en oprecht zoeken naar vergeving en bekering.

In de Advent, zusters en broeders, zien wij uit naar de komst van de Verlosser. Met Maria willen wij open staan voor Hem die ons altijd vernieuwt, als Kerk en persoonlijk, Hij die bij ons woont, vooral in hen die zijn “kwetsbaar en klein”.

De R.K. Bisschoppen van Nederland:

Mgr. dr. W.J. Eijk, aartsbisschop van Utrecht Mgr. dr. J.H.J. van den Hende, bisschop van Rotterdam, apostolisch administrator van Breda Mgr. drs. A.L.M. Hurkmans, bisschop van ’s-Hertogenbosch Mgr. dr. G.J.N. de Korte, bisschop van Groningen-Leeuwarden Mgr. dr. J.W.M. Liesen, bisschop-elect van Breda, hulpbisschop van ’s-Hertogenbosch Mgr. dr. J.M. Punt, bisschop van Haarlem-Amsterdam Mgr. F.J.M. Wiertz, bisschop van Roermond Mgr. J.G.M. van Burgsteden s.s.s., emeritus-hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam Mgr. dr. J.W.M. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam Mgr. mr. drs. Th.C.M. Hoogenboom, hulpbisschop van Utrecht Mgr. dr. E.J. de Jong, hulpbisschop van Roermond Mgr. drs. R.G.L.M. Mutsaerts, hulpbisschop van ’s-Hertogenbosch Mgr. drs. H.W. Woorts, hulpbisschop van Utrecht

Utrecht, 18 december 2011

Wij bidden voor slachtoffers van seksueel misbruik door mensen van de Kerk:
dat kwaad en schade van het misbruik worden onderkend,
dat daders van misbruik van onschuldigen
tot boetedoening komen,
en dat de slachtoffers kunnen genezen.
Dat er ruimte komt voor verwerking, verzoening en nieuw leven.

 

Net als de vorige keer deed het Werelwinkeltje na afloop van de viering op 11 december goed zaken. De winst van de handel gaat naar de Adventsactie. Voor meer informatie en foto's over deze actie: klik hier.

De laatste kans om duurzaam én rechtvaardig uw kerstinkopen te doen, is zondag 18 december na de dienst van 9.30 uur in de Ewaldenkerk.

Het koor vervolgde het dagje uit in het land van Maas en Waal, waar de meesten nog nooit geweest waren, met een bezoek aan de Tuinen van Appeltern en sloten in Twente het uitje af met een gezamenlijk etentje.
 

Na afloop is er gelegenheid om elkaar te ontmoeten en een kop koffie of thee te drinken. Voor de kinderen is er limonade.

Mocht het vervoer een probleem zijn, dan kunt u contact opnemen met:
Nelly de Jong tel. (0487) 51 26 61 of Bets Reijnen tel. (0487) 51 34 21

De St. Pancratius Parochie in Geesteren (Overijssel) kent een gemengd koor dat vergelijkbaar is met de Ewaldencantorij. Op deze zondagmorgen zullen de zangers en zangeressen al vroeg uit de veren moeten om op tijd in de H.H.  Ewaldenkerk te zijn voor de viering van 9.30 uur.

Na afloop is er koffie.

Kerkkoor St.Caecilia heeft juist extra tijd deze ochtend en zal om 11.00 uur de viering opluisteren in de H. Johannes de Doperkerk in Puiflijk.

Later op de dag was er op het parochiecentrum een gezellige bijeenkomst voor al de ruim 350 vrijwilligers die het met elkaar mogelijk maken, dat we kerk kunnen zijn. Voor het eerst was er een gelegenheid waarop het bestuur de vrijwilligers gezamenlijk kon bedanken en waarop de vrijwilligers uit beide gemeenschappen elkaar informeel konden ontmoeten. De zon liet zich zelfs zien, ondanks de slechte weersvoorspellingen. Beide doelen, dank en ontmoeting, werden ruimschoots gehaald en het samenzijn een groot succes! >>bekijk de foto's

Daarom gaan we als parochie het nieuwe werkjaar goed beginnen. Vol van goede voornemens om er weer iets moois van te maken. Dat goede begin is allereerst een viering waarin we ons leven en werken van het komende jaar aan de Heer opdragen en Hem bidden om Zijn zegen:

zondag 4 september om 10.00 uur
in de kerk van Puiflijk.

Na afloop bijpraten en elkaar ontmoeten bij een kop koffie.
Iedereen is van harte welkom!

Het kerkgebouw van Puiflijk is er klaar voor: een ploeg vrijwilligers heeft grote schoonmaak gehouden.
De foto's geven daarvan een indruk.